Czarnoksiê¿nik (Anio³), autor: Edi

Pewnego wieczora Maciek usilnie stara³ siê przygotowaæ do sprawdzianu z historii.
Tak d³ugo siedzia³ z ksi±¿k±, a¿ nad ni± zasn±³.
Nastêpnego dnia z niema³ym przera¿eniem stwierdzi³, ¿e nic nie pamiêta.
Gdy wysiada³ z autobusu zastanawia³ siê czy koniecznie musi i¶æ do szko³y.
- Co by siê sta³o gdybym zrobi³ sobie wolne? Tylko raz ten jeden raz. Ach te moje g³upie zasady!! Czy ja zawsze muszê mieæ a¿ tak siln± wolê? - szed³ powoli i nawet nie zauwa¿y³, gdy dotar³ do szko³y. - No ¶wietnie. Widocznie moje nogi wiedz± lepiej ode mnie, gdzie maj± i¶æ. - zrezygnowany wszed³ do budynku.
- Cze¶æ Maciek! No i jak przygotowany?
- Cze¶æ Jarek. Nic mi nie mów. Czy raz w ¿yciu nie mog³oby jej nie byæ w szkole?
- Masz pecha! Odwróæ siê!
W chwili, gdy Maciek siê odwraca nauczycielka od historii zamyka za sob± drzwi od pokoju nauczycielskiego.
- No ...

Wiêcej...

Anio³ serca, NOC, autor: ewitka81

Tej nocy ¿adne z nich nie mog³o zasn±æ. By³o duszno i parno, ale raczej nie to im przeszkadza³o. Cieszyli siê minionym dniem i dziêkowali Bogu, ¿e przebiega³ on w³a¶nie tak. Ale z drugiej strony zastanawiali siê, czy oby na pewno to nie by³ sen? Przecie¿ takie historie zdarzaj± siê tylko w filmach.

Tej nocy ¶nili snem bez snów. Za du¿o by³o emocji i za du¿o strachu. Poza tym, ka¿de z nich wiedzia³o, ¿e do pe³ni szczê¶cia musz± zrobiæ jeszcze jedno: pokonaæ swoj± w³asn± przesz³o¶æ. To nie by³ odpowiedni czas na to, ale wiedzieli, ¿e prêdzej czy pó¼niej bêd± musieli odkryæ przed sob± absolutnie wszystkie karty.

Tej nocy, niezale¿nie od siebie, ka¿de z nich postanowi³o cieszyæ siê tym szczê¶ciem, które by³o im dane. Nie wa¿ne jak d³ugo bêdzie trwaæ. Podobno ma³a chwila szczê¶cia mo¿e zmieniæ ca³e ¿ycie. Podobno, je¶li nie widzisz w ¿yciu sensu, to najmniejszy ...

Wiêcej...

Mój przyjaciel Dominik, autor: Nautilia

Rozdzia³ 6 (cd)
- To on! To on! - Wrzasnê³a Monika prosto do mojego ucha. - Widzisz?! Bo¿e! On jest cudowny! No, nie wytrzymam! O, ta ¿mija te¿ przysz³a! I znów krêci siê przy nim. Widzisz?
- Widzê - przyjrza³am siê kole¿ance, jakbym widzia³a j± po raz pierwszy. Niewiele obchodzi³ mnie ani ten ch³opak i naprzykrzaj±ca siê mu dziewczyna, natomiast reakcja Moniki...
- Anka, wybacz, ale ja muszê do niego i¶æ – szarpa³a mn± nieprzytomnie z równie nieprzytomnym wyrazem oczu. - No, po prostu muszê. Rozumiesz? Nie pogniewasz siê, prawda? - Popatrzy³a na mnie b³agalnie, jak malutki piesek. W jednej chwili ca³a z³o¶æ mi przesz³a. Machnê³am rêk± i u¶miechnê³am siê.
- Sk±d - odpar³am. - Biegnij do tego swojego...
- Jeste¶ kochana – nawet nie czeka³a, a¿ skoñczê. Cmoknê³a mnie w policzek i zbieg³a po schodach. Gdzie¶ po drodze wpad³a na Kamilê ...

Wiêcej...